Meer over mij

Ik heb de meest lieve ouders die je je voor kunt stellen. Ook mijn huisarts is een lot uit de loterij.

Mijn gezondheid werd flink uitgedaagd op jonge leeftijd. Kort na de laatste DTP vaccinatie. Ik ontwikkelde een auto immuun ziekte. Of deze twee verband houden met elkaar? Waarschijnlijk wel, maar zowel mijn lieve ouders als de artsen in wie ik vertrouwen had handelden destijds naar beste weten en kunnen.

Ik kwam terecht in een ziekenhuis waar men gespecialiseerd was in mijn aandoening en belandde in een rolstoel. Als kind vond ik het een spannend avontuur. De medicijnen sloegen gelukkig aan en ik knapte op. Hoe anders was dat bij lotgenoten die steeds zwaardere medicijnen kregen. Kinderen opgezwollen van de Prednison en verslapt door de goudinjecties…

De gewrichtsontstekingen verdwenen en ik werd beter verklaard.

Als ik nu foto’s zie uit die tijd lijk ik op iemand die uit een concentratiekamp ontsnapt is, niet echt het toonbeeld van wat ik nú als ‘gezond’ bestempel.

De aanraking met het ziekenhuis zorgde er voor dat mijn interesse in een medische opleiding was gewekt. Maar zoals zo vaak beslist het lot anders. Ik was niet goed in exacte vakken en met een onvoldoende voor natuurkunde was inloten voor een studie medicijnen uitgesloten. Een opleiding psychologie of fysiotherapie zag ik wel zitten, maar de eerste leek me toch iets te passief en de tweede zat vol.

Het werd een opleiding natuurgeneeskunde. Ik koos de vakken klassieke homeopathie en acupunctuur/traditionele chinese geneeskunde.

Tijdens mijn studie kwam ik in aanraking met de fitnesswereld. Tot vorig jaar heb ik als instructeur gewerkt in die branche.

Door het vele sporten en een aantal ongelukken kreeg mijn lijf het zwaar te verduren. Ik vond in de reguliere therapieën niet echt iets waar ik me beter door voelde. Sterker nog, mijn lijf voelde extra getraumatiseerd door de vaak ruwe behandelingen.

Ook mentaal en emotioneel werd ik uitgedaagd. Ik kwam uit de kast, en er kwamen relaties die de nodige problemen met zich mee brachten.

Al die jaren vond ik altijd het meeste steun in “alternatieve therapieën”. Ik maakte kennis met Kinesiologie, Cranio Sacraaltherapie en ostheopathie. Ook her-ontdekte ik de kracht van homeopathie toen ik kanker kreeg.

Telkens weer voelde ik dat ik met mijn neus de goede kant op werd gezet. Op een uitnodigende, zachte wijze. Telkens werd duidelijk wat mijn eigen rol was in een proces. Telkens ontmoette ik de juiste mensen op de juiste tijd, en nam afscheid van situaties, mensen en patronen die me ziek maakten.

Voor alles wat er tot nu toe in mijn leven is gebeurd ben ik dankbaar.

Vanuit deze dankbaarheid werk ik met homeopathie en cranio.

Reacties zijn gesloten.